Ήταν γνωστή από την αρχαία εποχή, από την 3η κιόλας χιλιετία π Χ αποδεικνύεται
η ύπαρξή της σε ευρήματα σε αιγυπτιακές μούμιες. Αλλά και αργότερα ο
Ιπποκράτης, τον 5ο αιώνα π Χ την αναφέρει περιγράφοντας την ως «φθίση». Ακριβείς περιγραφές της στην ιατρική
βιβλιογραφία εμφανίζονται τον 17ο αιώνα, ενώ κατά τον 18ο αιώνα, οι αναφορές
κάνουν λόγο για πιθανή μετάδοση μέσω μικροοργανισμού. Το 1882 ο Robert Koch
ανακαλύπτει το μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης, αλλά μόλις το 1944 αρχίζει η
θεραπεία των φθισικών με το αντιβιοτικό στρεπτομυκίνη. Μέχρι τότε για τον
έλεγχο της φυματίωσης είχαν δημιουργηθεί ειδικά ιδρύματα (σανατόρια), όπου
ζούσαν μόνιμα και νοσηλεύονταν οι ασθενείς. Με την εισαγωγή των αντιβιοτικών
και την διάδοση του αντιφυματικού εμβολίου (BCG), η φυματίωση, σταμάτησε να
αποτελεί σημαντικό πρόβλημα υγείας. Στα μέσα της δεκαετίας του ‘80 καταγράφηκε
σημαντική έξαρση της νόσου και βάσει των εκτιμήσεων του Παγκόσμιου Οργανισμού
Υγείας σήμερα, πεθαίνουν από φυματίωση 2-3 εκατομμύρια άτομα ετησίως σ’ όλο τον
πλανήτη. Ο ξεχασμένος εφιάλτης επανήλθε δριμύτερος με πιθανότερες αιτίες, την
πολύ-ανθεκτικότητα του μυκοβακτηριδίου στα αντιβιοτικά, την μεγάλη μετανάστευση
ατόμων από αναπτυσσόμενες χώρες με υψηλό ποσοστό φυματίωσης, τους ανεπαρκείς
εμβολιασμούς παιδιών και εφήβων.
Δευτέρα 24 Μαρτίου 2014
Ημέρα κατά της Φυματίωσης
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου